Τετάρτη, 22 Αυγούστου 2012

Τα κατα τύχην και ατίθασα



φυτα όλα μαζί μπερδεμένα γι αυτο και ο τίτλος της ανάρτησης ατίθασα,τριανταφυλλία με πορτοκαλί τριαντάφυλλα,καρπουζια και κάποια άλλα που δεν ξεχωρίζουν καλά
Σήμερα θα ήθελα να σας δείξω τα κατά τύχην φυτά της αυλής μου.Θα αναρωτηθείτε τι είναι αυτό;Έτσι τα λέω εγώ,γιατί αποφάσισαν να εγκατασταθούν αυτοβούλως στην αυλή μου και συν τις άλλοις είναι και ατίθασα,χαχαχαχαχα. Ας τα πάρουμε όμως καλύτερα με τη σειρά με πρώτη και καλύτερη μια καρπουζιά.Ξεπρόβαλε μια μέρα στο παρτέρι και μου θύμισε ότι πριν κάποιες μέρες είχαμε φάει καρπούζι και πετάξαμε μερικά σποράκια στον κήπο.                  




Λοιπόν μεγάλωσε μέχρι να πείς κύμινο.Και είναι και πολύ κοινωνική, στην αρχή αγκάλιασε μια τριανταφυλλιά μικρούλα.


Μετά σκαρφάλωσε να δει τι κάνουν οι φράουλες εκεί ψηλά
 Πλησίασε να μυρίσει το άρωμα του δενδρολίβανου.




















Άνθισε .

Έβγαλε το πρώτο καρπουζάκι ,αλλά εκεί ψηλά που είναι απορώ πως θα μεγαλώσει .Καρπούζι κρεμαστό πρώτη φορά βλέπω.










Βγήκε έξω,χάζεψε το δρόμο και γενικά είναι πολύ δραστήρια.
 Για αυτό τον όμορφο Ηλίανθο την ευθύνη φέρει η καρδερίνα που έχουμε στο κλουβί.Ένα μικρό σποράκι έπεσε και νάτος μας ήρθε καμαρωτός καμαρωτός.
 Αυτός είναι σοβαρός,ανοίγει τα πέταλα του στον Ήλιο και στέκεται εκεί ακίνητος λες και συναγωνίζεται τον πραγματικό Ήλιο.
 Για αυτήν  εδώ τη γλιστρίδα ευθύνη έχει μάλλον ο αέρας.Η γλάστρα φιλοξενούσε μια γαρδένια που αποφάσισε να μας εγκαταλείψει και τη θέση της πήρε η γλιστρίδα.Μμμμ!!!! Θα μου φανεί χρήσιμη σε μια ωραία δροσερή σαλάτα με γιαούρτι που κάνω.









  Η μανταρινιά αυτή εγκαταστάθηκε με τον ίδιο τρόπο και ξαφνικά σαν τους προηγούμενους "φίλους μου".Είναι 3 χρονών ,μην τη βλέπετε έτσι τόσο μικρή,μάλλον άγρια θα είναι η νάνος,από κάποια που είχα πιο παλιά.Θα δείξει.Για την ώρα μ αρέσει έτσι πράσινη και γυαλιστερή που είναι.






 Και σειρά έχουν τα ατίθασα,με πρώτες και καλύτερες δυο αγγουριές που αποφάσισα να φυτέψω ανάμεσα στις τριανταφυλλιές μου.Μπορεί να με αντάμειψαν πλουσιοπάροχα ( τα αγγουράκια είναι σοδειά μιας μέρας)αλλά βρήκαν το μπελά τους οι καημενες οι τριανταφυλλιές,γιατί σκαρφάλωσαν πάνω τους και η κληματαριά που ήταν παραδίπλα ,η οποία έπιασε άλλο δρόμο.Προς  το κάγκελο και μετά ανηφόρισε προς το αγιόκλημα.


Μετά έχω τη γλυσίνια,ήταν κάποτε τεράστια αλλά αποφάσισα να την κόψω γιατί είχε παραμεγαλώσει.Τώρα προσπαθεί να ξαναμεγαλώσει και ενοχλεί  και τη διπλανή μπουκαμβίλια και σέρνεται και στα σκαλιά.Την κοβω αλλά αυτή εκεί ,πείσμα και γινάτι.


 Επόμενη η τριανταφυλλιά με τα μικρά ροζ τριανταφυλλάκια. Όσο την κλαδεύω τόσο αυτή απλώνει εδώ κι εκεί,Μέχρι έξω στο δρόμο βγήκε και ενοχλεί αυτούς που περπατάνε στο πεζοδρόμιο.





Α ναι και ένα τελευταίο ξεχασμένο. Δεν ξέρω πως ακριβώς λέγεται,βγάζει πορτοκαλί  ωραία λουλούδια σε σχήμα χωνάκι.Αποφάσισα να το κόψω γιατί μου έπιανε μεγάλο χώρο,αυτό όμως πήρε δικές του αποφάσεις και έχει βγει και έξω από την αυλή να πάει μάλλον κάπου.Αυτά ήταν  τα κατά τύχειν και ατίθασα φυτά μου,που όμως τα αγαπώ πολύ.Όπως και όλα τα φυτά και άνθη μου άλλωστε

Δεν υπάρχουν σχόλια: