Τετάρτη, 29 Απριλίου 2020

Mια διαφορετική Ανάσταση

Καλαθακι με βαμμένα κόκινα αυγά που έχουν και χαλκομανιες πανω
 Περιμένοντας μια Ανάσταση που θα είναι διαφορετική και πρωτόγνωρη για όλους μας,ένα Πάσχα που δεν έχω ξαναζήσει ,μια Μεγάλη Εβδομάδα που δεν έκανα συνήθειες και έθιμα χρόνων πηγαίνοντας να προσευχηθώ και να ζήσω μαζί με άλλους τις ακολουθίες των Αγίων Παθών και στερούμενη πολλά πολλά άλλα κάθησα και τα είπα με τον εαυτό μου,σαν να μιλούσα σε κάποιον άλλο.
Τού είπα κοίτα απλά πράγματα που τα είχες δεδομένα,όπως το να δεις και να γιορτάσεις με τα παιδιά και τα εγγόνια σου το Πάσχα να τώρα που δεν μπορείς να το έχεις...

Κοίτα που φέτος δε θα πας το στεφάνι με τα κόκκινα γαρύφαλα για τον Εσταυρωμένο,ούτε θα καθήσεις παρέα με άλλο κόσμο να δεις το στόλισμα του Επιταφίου..

Κοίτα που δε θα πας το αυγό και το φως του Πάσχα στα προσφιλή σου πρόσωπα που έχουν χαθεί γιατί ούτε εσύ θα το πάρεις το Αγιο φώς όπως άλλες χρονιές

Κοίτα που δε θα ακούσεις απο το στόμα του αγαπημένου μας παπά το "Χριστός Ανέστη"ούτε θα τρέξεις άρον άρον για να φας μαγειρίτσα λες και θα φύγει απο το τραπέζι(τι ντροπή,κι όμως αυτό κάναμε)

Κοίτα που δε θα καθήσεις στην αυλη σου παρέα με πρόσωπα αγαπημένα να γιορτάσεις και να χαρείς,ξεφεύγοντας απο τα προβλήματα της καθημερινότητας
Κοίτα που δε θα γκρινιάξεις... πωπω κούραση αυτές οι γιορτές...
Η νέα τάξη πραγμάτων έχει τόσο πολύ αλλάξει τη ζωή μας και νομίζω ότι ποτέ δε θα είναι όλα ξανά οπως πριν...
Θάνατος και μαυρίλα παντού και μόνο που και πού κάποια αχτίδα φωτός να σκίζει τη ζοφερή πραγματικότητα...

Αλλά και πάλι ένα καλο μάθημα για όλους μας ότι τίποτε δεν είναι δεδομένο,ούτε καν όλα αυτά που για να τα προσδιορίσουμε βάζουμε δίπλα εκείνο το κτητικό  ΜΟΥ....

Μου δεν υπάρχει,πρέπει  όλοι να το αλλάξουμε και να διδαχτούμε ότι όλα μας χαρίζονται και όλα είναι δανεικά και όχι προβλέψιμα στις ζωές μας..
Κάποια στιγμή σκέφτηκα ό τι είναι μια δοκιμασία δύσκολη όλο αυτό αλλά και απο την άλλη δώρο,γιατι στέρησε την ελευθερία μας ,αλλά άλλαξε και τη ζωή πολλών απο μας προς το καλύτερο..

Οι τρελλοί ρυθμοί της ζωής μας ,το άγχος για τα χρήματα,τη δουλειά,το άγχος για το αβέβαιο μέλλον παιδιών εγγονιών και λοιπών προσφιλων και μη προσώπων,έγινε καπνός με μια φράση που μας έγινε μότο.....ΜΕΝΟΥΜΕ ΣΠΙΤΙ

Με όλα τα καλά και κακά που έχει ,Πασχα ορόσημο στο πριν και το μετά...
Ενας τόσο δα μικρός αόρατος ιός γκρέμισε αυτοκρατορίες και προπύργια κρατών,αμαύρωσε φήμες δυνατών προσώπων και έστειλε στον άλλο κόσμο ανθρώπους δεν τους συνόδεψαν καν τα ίδια τους τα παιδιά...
Πόσο μικροί είμαστε αλήθεια,πόσο μάταια είναι όλα,πόσο χρειάζεται να αλλάξει ο τρόπος σκέψης μας...
Εύχομαι,ελπίζω,προσδοκώ απο όλο αυτό το κακό να βγεί κάτι καλό και διδακτικό.
Με υπομονή ,προσαρμογή,προσπάθεια,ηρεμία,αισιοδοξία και δύναμη ψυχής να δούμε και το πρόβλημα του διπλανού σαν πρόβλημα δικό μας...

Μας στερήθηκε η ελευθερία? ε ας σκεφτούμε πιο καλά ότι κάποιοι την στερούνται εδω και χρόνια η όλη τους τη ζωή γιατί έτσι ήταν η τύχη τους από αρρώστια η ατύχημα...

Ξέρουμε ότι κάποιος υποφέρει απο πείνα γιατί έχασε στη δουλειά του και δεν έχει να φάει όχι μόνο τώρα αλλά συνέχεια,ας κάνουμε κάτι γι αυτό...
Είναι κάποιος ολομόναχος σπίτι του,ας πάρουμε έστω ένα τηλέφωνο να του κρατήσουμε συντροφιά ,έστω και έτσι..

Καθόμαστε βολεμένοι στον καναπέ του σπιτιού 
Καντήλι αναμένο και διπλα ενα σταυρός απο γιαλί

μας και βαριόμαστε?Ε υπάρχουν άλλοι που

παλεύουν ώρες, μέρες, μήνες,

να σώσουν ζωές,η κάθονται υπομονετικά

και περιμένουν να ψωνίσουμε εμείς

για να φάμε στη ζεστασιά του σπιτιού μας..

Ας γίνουμε λίγο καλύτεροι και ας μη μας ξανα παρασύρει πάλι η ζωή στους ρυθμούς της,όταν όλο αυτό έχει περάσει,που το εύχομαι δηλαδή να περάσει,και να μην έρθει και κάτι άλλο ,κάτι άλλο μιάς και ο άνθρωπος εδω και πολλά χρόνια την έχει δει ΘΕΟΣ και έχει παρέμβει στα πάντα,χάλασε ΦΥΣΗ,ΙΣΟΡΡΟΠΙΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ,ΑΞΙΕΣ ΖΩΗΣ,ΣΕΒΑΣΜΟ ΚΑΙ ΑΓΑΠΗ ΣΤΟ ΣΥΝΑΝΘΡΩΠΟ και κατέλυσε αξίες χρόνων και παραδόσεων

Αυτά είναι οι σκέψεις μιας απλής νοικοκυράς,μάνας ,συζύγου και γιαγιάς,ας ελπίσουμε ότι όλοι θα έχουμε υγιείς σκέψεις απο εδω και μπρός για να καταφέρουμε να επιζήσουμε σε ένα κόσμο που αλλάζει ολοκληρωτικά

                                             ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΨΥΧΗΣ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ
Βρείτε μας και εδω---
https://www.facebook.com/groups/osamasaresounkaiagapame/?ref=bookmarks

Δευτέρα, 20 Απριλίου 2020

Μπανανογλυκό

Σούπερ εύκολο και νόστιμο γλυκό με μπανάνες

 3μπανάνες,1 κουτί σαντιγί σε σκόνη,1,5 πακέτο μπισκότα τετράγωνα,(μπορείτε να χρησιμοποιήσετε αν θέλετε και μπισκότα σαβουαγιάρ,μπισκότα για βάση μιλφέιγ  η παντεσπάνι)
2 φλυτζάνες τσαγιού γάλα κρύο,5 κουταλιές σούπας σκόνη σοκολάτα,αμύγδαλο φιλέ,σιρόπι καραμέλας.
 Καθαρίζετε και κόβετε τις μπανάνες σε ροδέλες
όχι πολύ λεπτές .
 Χτυπάτε τη σαντιγί με το γάλα.
 Τη χτυπάτε μέχρι να πήξει καλά  για να στέκεται ανάμεσα στα μπισκότα.
 Στρώνετε τη πρώτη σειρά να καλυφθεί
καλά ο πάτος από το πλαστικό δοχείο(αν θέλετε το βάζετε και σε ταψάκι πυρέξ)
 Βάζετε την πρώτη στρώση σαντιγί και
βάζετε από πάνω και τις μπανάνες στη σειρά.
 Συνεχίζετε για την επόμενη στρώση με μπισκότα
 Αφού έχετε καλύψει όλη την επιφάνεια χωρίζετε λίγη από τη σαντιγί που έχετε και ρίχνετε μέσα
τη σκόνη σοκολάτα.
 Ανακατεύετε με το κουτάλι καλά να ενσωματωθεί η σοκολάτα με τη σαντιγί.
Την απλώνετε και από πάνω βάζετε τις υπόλοιπες μπανάνες.
 Βάζετε και την τελευταία σειρά μπισκότα.

 Στρώνετε τέλος και την σαντιγί ξανά.
Ψήνετε τα αμύγδαλα για λίγο να πάρουν χρώμα
(εγώ εδώ τα έχω ψήσει στα μικροκύματα για 2 λεπτά)
Τα ρίχνετε πάνω στο γλυκό μαζί με το σιρόπι καραμέλας.










Ρίχνετε αρκετή ποσότητα να καλυφθεί καλά
η επιφάνεια με το σιρόπι
και τα αμύγδαλα(μπορείτε να φτιάξετε σιρόπι καραμέλας δικό σας,εγώ εδώ έχω του εμπορίου)
Το βάζετε στο ψυγείο και καλό είναι να το έχετε φτιάξει από την προηγουμένη μέρα που θα το κόψετε.
Έτσι κόβετε πιο ωραία κομμάτια.
Είναι ένα εύκολο και νόστιμο γλυκάκι,δροσερό
για τώρα το Καλοκαίρι και όχι μόνο.


                                                               ΚΑΛΗ   ΕΠΙΤΥΧΙΑ!!!!!!!!!
                                


Εκμέκ κανταίφι (τσουρεκογλυκό)

Γλυκό νόστιμο απο περίσσευμα τσουρεκιού

1 μεγάλο τσουρέκι δικό σας η έτοιμο,ένα φλιτζάνι τσαγιού ζάχαρη ,2 φλυτζάνια τσαγιού γάλα,1 φακελάκι σαντιγί,κανέλα,καρύδια τρούφα,φράουλες και πορτοκάλι η ότι φρούτο σας αρέσει


1 μεγάλο τσουρέκι δικό σας η έτοιμο,ένα φλιτζάνι τσαγιού ζάχαρη ,2 φλυτζάνια τσαγιού γάλα,1 φακελάκι σαντιγί,κανέλα,καρύδια τρούφα,φράουλες και πορτοκάλι η ότι φρούτο σας αρέσει

Προσθήκη λεζάντας
 Ρίχνετε το γάλα και τη ζάχαρη μέσα σε μια κατσαρόλα και τη βάζετε σε σιγανή φωτιά
 Κόβετε το τσουρέκι σε φέτες πάχους ενάμιση εκατοστού περίπου.
Τις στρώνετε σε σειρά σε ένα ταψί

 Τις βάζετε να ψηθούν στους 200 βαθμούς Κελσίου στον αέρα και τις βγάζετε όταν θα έχουν πάρει ένα ξανθό χρώμα

 Ανακατέψτε το γάλα για να λιώσει η ζάχαρη και σιγά σιγά το μείγμα δένει  και πηχτώνει.
Ρίχνετε το γάλα με τη ζάχαρη πάνω στις ροδοψημένες φέτες τσουρεκιού και τις ξαναβάζετε στο φούρνο,μέχρι να απορροφηθεί
 Στρώνετε σε ταψάκι αλουμινίου μια λαδόκολλα και βάζετε σε σειρά τις φέτες του τσουρεκιού που έχουν κρυώσει μετά το ψήσιμο

Τις στρώνετε σε σειρές στο ταψάκι ,στα κενά κόβετε κομμάτια τσουρεκιού και το σφηνώνετε ανάμεσα ,ρίχνετε από πάνω αρκετή κανέλα

 Χτυπάτε το γάλα με τη σαντιγί μέχρι να γίνει αφράτη


 Στρώνετε τη σαντιγί πάνω στις φέτες τσουρεκιού
Επαναλαμβάνετε το ίδιο για τη δεύτερη σειρά.
Όταν τελειώσετε και στην πάνω σειρά το στρώσιμο της σαντιγί
ρίχνετε καρύδια ψημένα στο φούρνο και και κομμένα στο μπλεντεράκι


 Ρίχνετε ακόμη τρούφα σοκολάτας και στολίζετε με φρούτα της αρεσκείας σας..
 Είναι ένα εύκολο και νόστιμο γλυκό και επιπλέον εκμεταλλεύεστε και το τσουρέκι που σας έχει μείνει από το Πάσχα
 Μπορείτε να το φτιάξετε βέβαια και όλο το χρόνο παίρνοντας τσουρέκι έτοιμο .
Συνοδεύει άνετα τα καφεδακια σας και είναι μια γλυκια και απόλαυση
                                                 ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ

Κυριακή, 19 Απριλίου 2020

5 Χρόνια ...

Ο αριθμός 5 σε χρώμα μωβ με μικρα αστερακια κοκκινα ,ασπρα,γαλαζια


Και όμως πέρασαν 5 χρόνια και τα Αρώματα και Γεύσεις ,μεγάλωσαν ακόμη μια χρονιά .

Η παρόρμηση μιας στιγμής να φτιάξω το δικό μου χώρο μεγάλωσε άλλη μια χρονιά...
Μπορεί να μην γράφω κάθε μέρα ,μπορεί να μην γράφω ούτε καν κάθε μήνα αλλά έχει μια θέση ξεχωριστή στην καρδιά μου αυτό το μπλόγκ για πολλούς λόγους
Εύχομαι να είμαι καλά και  να το κρατάω για όσο μπορώ έστω και σ αυτή την κατάσταση........


Φωτογραφία ενός πανέμορφου κοριτσιού με μεγάλα αμυγδαλωτα μάτια και μακριάσκούρα ξανθά μαλλιά

                                                                   
 Είναι κάτι μέρες που δε θες να θυμάσαι ,που σου κόβουν την ανάσα όταν τις σκέφτεσαι.
Που σου έχουν αφήσει ένα μαύρο στο μέρος της καρδιάς,που μαζεύεις κάθε μέρα τα κομμάτια σου και παλεύεις για να βγει η κάθε μέρα στο τέλος της..........
Είναι 14 χρόνια χωρίς εσένα .......

Βιάστηκες να πας κάπου αλλού ..δεν έκανες όσα ήθελες,δέν πρόλαβες έφυγες ανέλπιστα και ξαφνικά και ακόμη νομίζω ότι θα ανοίξεις την πόρτα να μπεις

Θα πιούμε καφεδάκι και θα τα πούμε όπως τα λέγαμε.......
Όμως τίποτε δε γίνεται και η ζωή συνεχίζεται μέσα σε μια φυλακή που δε θα βγω ποτέ
Εύχομαι όπου και νάσαι να είναι όμορφα και να είσαι ευτυχισμένη χαρούμενη κι ελεύθερη

Για μένα δεν έχεις φύγει ποτέ


                                                         ΣΑΓΑΠΩ ΠΟΛΥ                                                              



7 Χρόνια....

Ο αριθμος επτα σε κοκινο χρωμα με μια χρυση καρδιά στο κέντρο

 Άλλη μια χρονιά έφυγε,τα ΑΡΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΓΕΥΣΕΙΣ έγιναν 7 χρονών....με λιγότερες αναρτήσεις φαγητών ,με αναρτήσεις σκέψεων και συναισθημάτων...

Με προβληματισμούς καμιά φορά κύλησε ο χρόνος ,βιαστικά μάλλον, όπως το συνηθίζει και άφησε αναμνήσεις, εντυπώσεις ,λύπες χαρές ,και πολλά άλλα......
 Αλλά μακάρι να είχαμε μόνο αυτό ,να γιορτάζαμε την πρώτη ανάρτηση του μπλόγκ ,μαζί μ αυτό πάντα θα έχουμε στο νού τη μέρα που χάσαμε το γλυκό μας κορίτσι 16 ΧΡΟΝΙΑ πριν...

Ένα τηλεφώνημα νωρίς το πρωί και όλα άλλαξαν ...μαύρισε το φως του ήλιου ,χάθηκε η δροσιά απο το σπιτικό μας,έφυγε και τα πήρε μαζί της μαζί και τις καρδιές μας ,κομμάτια από την ψυχή μας...

Και περνάνε τα χρόνια και είναι πικρά ,πέτρινα,όλο στεναχώρια αλλά δε γίνεται και τίποτε για να αλλάξει κάτι...

Μόνο σκέφτομαι ότι κάποια στιγμή ...ίσως σε ξαναδώ έστω για λίγο ,κάπου.....

Αυτή η σκέψη μου δίνει κουραγιο να προχωρώ με όποιες δυνάμεις έχω...

ΌΠΟΥ ΚΑΙ ΑΝ ΕΙΣΑΙ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΚΑΛΑ -ΣΑΓΑΠΩ


Ήταν κάποτε.............

 Ήταν κάποτε ένα μικρό χωριό,με φτωχούς αλλά χαρούμενους ανθρώπους,με λάσπες το Χειμώνα και σκόνη το Καλοκααίρι.
 Ήταν  και ένα μικρό κορίτσι.Έπαιζε ξένοιαστο στις αλάνες,περίμενε τα Χριστούγεννα για να πάρει καινούρια μποτάκια και κάποιο απλό παιχνίδι.
Δεν την ένοιαζε γι αυτά ,το καλύτερο της παιχνίδι ήταν ένα απλό μπαλόνι χρωματιστό.Δεν είχαν δενδρο  στο σπίτι να στολίσουν αλλά δεν την ένοιαζε ούτε κι αυτό.
Ήταν χαρούμενη και έπαιζε με τα άλλα παιδιά στο χωριό.
Πίστευε στις μαγικές μέρες των Χριστουγέννων.
Αλλά πιο πολύ στις νύχτες.
Νόμιζε ότι το πνεύμα των Χριστουγέννων τις κάνει πιο μαγικές.
Άκουγε από τη γιαγιά της παραμύθια για καλικάντζαρους και δράκους και έφτιαχνε κόσμους μαγικούς στο μυαλό της.
 Περνούσαν τα χρόνια άλλαζαν οι καιροί.Το κορίτσι  μεγάλωνε αλλά πάντα πίστευε στις μαγικές Χριστουγεννιάτικες νύχτες.
Της έλειπαν κάποια πράγματα,αλλά πάντα πίστευε ότι θα γινόταν κάτι μαγικό και θα έβρισκε όλα τα θέλω και τα όνειρα της.Έκανε τη δική της οικογένεια και πάντα έλεγε στα παιδιά της ότι οι νύχτες των Χριστουγέννων ήταν μαγικές.
Στόλιζε  το σπίτι από νωρίς και με πολλά στολίδια .Χαιρόταν και νόμιζε ότι κάτι μαγικό θα γινόταν.....
Ήταν κάποτε μια γυναίκα που ζούσε πιστεύοντας στα ίδια μαγικά διαφορετικά βράδια.
Περίμενε πίστευε ,έλπιζε.Δεν γινόταν κάτι ιδιαίτερο και αυτή  όλο έλεγε ,δεν πειράζει,του χρόνου μάλλον.
Τα χρόνια περνούσαν και δεν γινόταν κάτι διαφορετικό.Απλά μεγάλωνε και άρχισε να σκέφτεται ότι μπορεί  και να μην ήταν τόσο μαγικές αυτές οι νύχτες.
Ίσως να ήταν σαν τις άλλες του χρόνου.Έβλεπε γύρω της ότι κι άλλοι άνθρωποι άρχιζαν να νιώθουν διαφορετικά.
Ο κόσμος άλλαζε γενικά προς το άσχημο μάλλον.
Όλα γινόταν πιο εμπορικά και το πνεύμα των Χριστουγέννων έχανε τη λάμψη του.
 Και τότε έψαξε να το βρει αλλού.
Στους καλούς φίλους,την καθημερινότητα,στο ότι ζούσε και χαιρόταν τον Ήλιο ,τον καθαρό αέρα,στην υγεία που είχε,στην οικογένεια της,στα μικρά,απλά μα τόσο όμορφα........
Είναι μια γυναίκα που χαίρεται ότι έχει,που ελπίζει σε κάτι πιο όμορφο,που προσδοκά να είναι υγιής και με τους αγαπημένους της δίπλα της.
Είναι μια γυναίκα που βλέπει μαγεία τις Χριστουγεννιάτικες νύχτες σ αυτό που λέγεται ζωή...................

Popular Posts

Κορμός κατσαρόλας με γκλάσο σοκολάτας

Η σοκολάτα είτε είναι Καλοκαίρι είτε Χειμώνας ειναι θεωρώ το αγαπημένο γλυκό σχεδόν όλων ,πόσο μάλλον όταν ειναι κορμός και μάλιστα πανεύκολ...

Συνολικές προβολές σελίδας

Αρχειοθήκη ιστολογίου